Blauwe ballen bestaan echt

Als je bent opgegroeid als man, heb je de term “blauwe ballen” vast al talloze keren gehoord.

Als dat niet zo is, hoor je ’m waarschijnlijk minder vaak, maar nog steeds vaker dan je denkt. ‘Blauwe ballen’ is namelijk de gangbare benaming voor de zeurende pijn die kan ontstaan bij seksuele opwinding, en die soms blijft hangen als het niet tot seks of een orgasme komt.

Blauwe ballen is zelfs een erkende medische term, bekend als epididymale hypertensie of EH.

Mannen die dit ervaren, melden pijn of een zeurende druk, vergelijkbaar met een verrekte spier aan de basis van de penis, soms met een licht blauwachtige verkleuring van de testikels.

Laat je hierdoor niet afschrikken om intiem te zijn, ook als je niet zeker weet of het voor jullie allebei tot een hoogtepunt leidt.

Hoewel ‘blauwe ballen’ echt bestaat, heeft het geen blijvend effect en zijn er manieren om de klachten te verlichten—met of zonder partner.

Hoe schadelijk zijn ‘blauwe ballen’?

Gelukkig veroorzaakt het geen langdurige schade.

De pijn en het zeurende gevoel verdwijnen doorgaans binnen enkele minuten tot uren, soms sneller als je zelf voor ontlading zorgt.

Daarna is alles weer normaal en ben je klaar voor de volgende keer.

Belangrijk om te onthouden: het is tijdelijk en in feite een vorm van hypertensie. Maar waardoor ontstaat dat in de eerste plaats?

Wat is epididymale hypertensie?

Het helpt om meer te begrijpen over hoe en waarom je een erectie krijgt, want dat speelt een belangrijke rol bij ‘blauwe ballen’.

Bij opwinding stroomt extra bloed naar de penis en de omliggende regio, inclusief de testikels. Daardoor ontstaat een erectie.

Bij een orgasme of ejaculatie stroomt het bloed weer terug naar de rest van je lichaam. Als dat uitblijft, blijft er meer bloed in het gebied, wat leidt tot het pijnlijke, oncomfortabele gevoel.

Waarom hoor je zo vaak over ‘blauwe ballen’?

De term bestaat al sinds de jaren 1910 en verwees zowel naar seksuele frustratie als—destijds nog urgenter—naar gonorroe.

Die laatste betekenis is gelukkig in onbruik geraakt, maar de huidige omschrijving bleef juist bekender worden.

Onthoud dat het, ondanks het informele taalgebruik, om een verschijnsel gaat dat zowel mannen als vrouwen kan treffen en dat een echte medische classificatie en behandeling kent.

De term mag nooit—en we bedoelen echt nooit—worden gebruikt als excuus om een partner over te halen tot seksuele handelingen.

Helaas is dat wel een belangrijke reden waarom het zo bekend is geworden.

In films en tv-series wordt de term vaak gebruikt om iemand die een seksuele toenadering afwees de schuld te geven, vaak puur voor het komische effect.

Onthoud: alleen een duidelijke, enthousiaste “ja” op een directe vraag betekent instemming.

–>

Waar een wil is, is een weg

Omdat de klachten snel ontstaan én weer afnemen, is er geen medische behandeling of doktersbezoek nodig om ‘blauwe ballen’ te verhelpen.

Aangezien de meest voorkomende oorzaak is dat het niet tot een climax komt, is de meest gebruikelijke oplossing simpelweg klaarkomen!

Dat kan ook prima zonder partner—handig in situaties waarin je partner geen zin had of jullie werden onderbroken, en jij nog met veel spanning zit.

Kun of wil je dat niet, probeer dan juist zo veel mogelijk af te schakelen.

Dat kan door je te verdiepen in een tv-serie of videogame zonder seksuele prikkels, een koude douche te nemen of ijs op het gebied aan te brengen, of te gaan sporten zodat het bloed elders naartoe gaat en je aandacht wordt verlegd.

Moet ik met ‘blauwe ballen’ naar de dokter?

Meestal is ‘blauwe ballen’ geen reden om naar de huisarts te gaan, maar aanhoudende pijn of vergelijkbare klachten kunnen serieuzer zijn.

Merk je dat de symptomen uren of zelfs dagen na ejaculatie blijven aanhouden, neem dan contact op met je huisarts om het gebied te laten onderzoeken op andere, meer acute oorzaken.

Uiteindelijk is het vooral belangrijk te onthouden dat ‘blauwe ballen’ echt bestaan, maar geen ernstige aandoening zijn om je grote zorgen over te maken.

Heb je er vaak last van, probeer dan de bovenstaande manieren en pak het probleem aan zodra het opkomt—wel altijd in een privéomgeving.